Δάφνη

Δέλτα Ελληνικό.
ανάσα μυρωμένη
ανάμεσα στις λέξεις και το φίλημα.
Λαχταριστή κι αέρινη
ξυπνάς τις θεϊκές ορέξεις
μα την αιώνια σιγή διαλέγεις
από το ρόλο του θηράματος
κι ανυπεράσπιστη
σε παρασύρουν οι στρατιές των δοξασμένων στρατηγών
ανάμεσα στις εθνικές στριγγλιές των μεγαφώνων
τους άλογους τους λόγους των λογίων
και σε βιάζουν κατ’εξακολούθησιν
μπροστά στα σχολιαρόπαιδα.

Δαφνούλα τρυφερή,
τι σού 'μελε..
τη βία που μισείς
να στεφανώνεις….

Κωστής Χατζηφωτεινός "Φυτολόγιο"